En nu?

‘t Moet ergens onderweg gebeurd zijn: de meisjes zijn verdwenen. Niet op één moment, niet met veel lawaai. Soms rechtdoor, soms bruusk bochtig. De meisjes maakten plaats voor vrouwen.

Nu ja, ‘t moest er eens van komen. Volwassenheid lonkte al een tijdje, maar nu is ze daar. Met verantwoordelijkheden en verwachtingen. Met latten die hoog liggen. En waar het kind in ons dacht dat de volwassene het altijd wist, blijkt nu het tegendeel. We doen eigenlijk maar wat. Met goede bedoelingen, met grote dromen, maar met evenveel twijfels.

Dus bij deze zijn wij dan volwassen. En nu?

In En nu? nemen de Petticoaters je mee in die heerlijke verwarring tussen vroeger en later, tussen wie we dachten te worden en wie we vandaag zijn. In onze voorstelling zoeken we vooral niet naar antwoorden, wel naar goede vragen. Over groeien en stilstaan, kiezen en verliezen, vastpakken en loslaten.

Voor iedereen die ooit dacht: ‘Is dit het dan? En nu?’